متخصص طب سنتی: ظروف مسی بهترین ها برای پخت و پز نیستند

به گزارش روز شنبه روابط عمومي دانشگاه علوم پزشکي کرمان، دکتر ?مهرزاد مهرباني? افزود: اين باور غلط بوجود آمده که اين نوع ظرف ها از بهترين ظروف براي پخت و پز هستند و آن را به اشتباه به طب سنتي نسبت مي ‎دهند؛ اين در حالي است که در کتب و منابع طب سنتي تاکيد شده چنانچه از ظروف مسي استفاده مي ‎شود، حتما قلع اندود باشد.
وي خاطرنشان کرد: اگر سطح داخلي ظرف مسي با فلز قلع پوشيده نشده باشد يا بر اثر استفاده زياد خش برداشته باشد، مس وارد غذا شده و با آن وارد فعل و انفعال مي ‎شود و بر اثر استفاده طولاني مدت، مس در ارگان هاي بدن بخصوص کبد انباشته شده و اثرات نامطلوبي به دنبال خواهد داشت.
اين متخصص طب سنتي ادامه داد: از طرفي امروزه بسيار مشاهده مي ‎شود که به دليل قيمت ارزانتر سرب، براي اندود کردن ظروف مسي از سرب به جاي قلع استفاده مي ‎شود که اين کار خطر مسموميت با سرب را نيز به دنبال خواهد داشت.

دکتر مهرباني توصيه کرد: حتي از قاشق هاي مسي با رنگ قرمز براي برداشتن روغن و مواد ترش استفاده نکنيد به عنوان مثال قرار دادن يک قاشق مسي در ظرف روغن به دليل اکسيداسيون مي ‎تواند مدت ماندگاري روغن را هشتاد برابر کوتاه کند.
وي در رابطه با ظروف تفلون نيز بيان کرد: چنانچه سطح داخلي ظروف تفلون دچار خراش شده باشد ماده اي وارد غذا مي ‎کند که مضر است.
وي گفت: از طرف ديگر چنانچه حرارتي که به ظرف تفلون وارد مي شود به بيش از 300 درجه سانتيگراد برسد تفلون تجزيه مي ‎شود و مواد سمي آزاد مي ‎کند.
وي ادامه داد: بنابراين سطح فلزي زيرين ظروف تفلوني هرچه ضخيم تر باشد مناسبتر است بويژه در مورد تابه ‎هاي تفلوني که در مقايسه با قابلمه ها در معرض حرارت بيشتري قرار مي ‎گيرند.
مهرباني درباره ظروف ملامين نيز افزود: از ظرف هاي ملاميني که لعابش صدمه نديده و دچار خراش نشده باشد مي ‎توان استفاده کرد اما بايد توجه داشت که در اين ظرف ها غذاي داغ ريخته نشود.
وي گفت: همچنين ظروف سفالي نيز داراي منافذ زيادي است که سبب مي ‎شود آب درون کوزه ‎هاي سفالي خنک بماند.
وي بيان کرد: يک تا دو بار استفاده از ظروف سفالي اشکالي ندارد اما بقاياي غذا در منافذ اين ظروف باقي مي ‎ماند و پاک نمي ‎شود به همين دليل به مدت طولاني ‎تري قابل استفاده نيستند (سرويس قابلمه).

اين متخصص طب سنتي ادامه داد: ظروف سفالي لعابدار اين مشکل را ندارند به شرطي که لعاب کاملا سالم و بدون نقاط خار مانند باشد چون براي تهيه لعاب از اکسيد فلزهايي مثل سرب و مس استفاده مي ‎شود که در صورت ريختگي لعاب در غذاها حل شده و وارد بدن مي ‎شود.
وي در مورد بطري هاي پلاستيکي اضافه کرد: از بطري هاي پلاستيکي محتوي آب معدني مي ‎توان تا شش ماه براي نگهداري آب استفاده کرد اما آبليمو و ساير مواد ترش در اين ظروف قابل نگهداري نيستند.
وي بيان کرد: ليوان هاي پلاستيکي بويژه نوع شفاف آنها براي نوشيدني هاي داغ مناسب نيست.
مهرباني تصريح کرد: ظرف هاي فوم نيز براي نگهداري مواد غذايي داغ مناسب نيستند و بهترين ظروف يکبار مصرف به اين منظور ظروف سلولزي هستند.
وي افزود: همچنين استفاده طولاني مدت از ظروف آلومينيومي مثل کتري هاي آلومينيومي مي ‎تواند منجر به اختلال در جذب روي و سلنيوم شده و خطر عوارضي مثل زخم معده، يبوست، کوليت، کم خوني و حتي آلزايمر را افزايش ‎دهد.
وي گفت: توصيه مي ‎شود اگر در ظروف آلومينيومي جرم ايجاد شده باشد، کنده نشود چون مانعي براي ورود آلومينيوم به غذاست.

مهرباني افزود: به طور کلي بهترين ظروف براي پخت و نگهداري غذا ظرف هاي شيشه اي (پيرکس) هستند چون با ترکيبات موجود در غذا وارد واکنش نمي ‎شوند.
وي ادامه داد: ظروف استيل هم بسيار مناسبند اما بهتر است به مدت طولاني در آنها غذاهاي ترش يا شور نگهداري نشود.
اين متخصص طب سنتي گفت: ظروف چدني نيز به نسبت براي نگهداري و پخت و غذا مناسب است اما اشکالي که وجود دارد اين است که گاهي در سطح داخلي آنها از تفلون استفاده مي ‎شود که سبب مي ‎شود معايب ظروف تفلوني را داشته باشند.
وي بيان کرد: ظروف سراميکي هم نوعي از ظروف سفالي لعابدار هستند و تا زماني که لعاب آنها صدمه نديده مشکلي ايجاد نمي ‎کنند.
وي ادامه داد: ظروف اوپال (آرکوپال) هم مانند ظروف شيشه ‎اي اثر سوئي بر مواد غذايي ندارند.
مهرباني، بيان کرد: ظرف هاي چيني هم ظروف مناسبي هستند اما هم در مورد ظرف هاي چيني و هم اوپال، رنگ هاي تزييني بکار رفته را بايد مدنظر داشت.
وي در مورد استفاده از ظرف هاي سنگي گفت: ممکن است در دراز مدت ترکيبات موجود در سنگ بر غذا تاثير بگذارد. 

سایر سایت ها